Özet
Duloksetin, fibromiyalji, diyabetik periferik nöropati ve kronik kas-iskelet sistemi ağrısı için FDA onaylarına sahip olması nedeniyle komorbid ağrı durumu olan hastalar için uygundur. Hepatik toksisite riski nedeniyle karaciğer hastalığı veya ağır alkol kullanım öyküsü olan hastalarda duloksetin kullanımından kaçınılmalıdır. Venlafaksine kıyasla duloksetin, daha basit dozlama ve tüm dozlarda tutarlı noradrenerjik etkiler sunmakta; hipertansiyon ve kesilme sendromu açısından daha düşük risk taşımaktadır.
- Diğer SNRI’lara karşı duloksetin tercihinin gerekçeleri:
- Özgün FDA onayları nedeniyle ağrı sendromlu hastalarda tercih edilir.
- Basitleştirilmiş dozlama: Çoğu vakada titrasyon gerektirmeksizin başlangıç ve hedef dozu 60 mg/gün.
- Tüm dozlarda tutarlı noradrenerjik etkiler.
- Venlafaksine kıyasla daha düşük hipertansiyon ve kesilme semptomu riski.
Farmakodinamik ve etki mekanizması
- SERT ve NET blokajı yoluyla güçlü ve seçici serotonin ve norepinefrin geri alım inhibisyonu (SNRI).
- Zayıf dopamin geri alım inhibisyonu [1].
- Noradrenerjik etkiler:
- Sıralı aktivasyon (önce 5-HT, ardından NE) [1].
- Duloksetin, histaminerjik, muskarinik ve α1-adrenerjik reseptörlere minimal afinite göstermekte olup bu özellik, ilaç yan etki profilinin olumlu olmasına katkıda bulunmaktadır.
Farmakokinetik
Metabolizma
- Başlıca iki majör yolak üzerinden metabolize edilir [4]:
- CYP1A2 (birincil).
- CYP2D6 (ikincil).
- Duloksetin düzeylerini potansiyel olarak artıran ilaçlar:
- Fluvoksamin (CYP1A2 inhibitörü), duloksetin maruziyetini 6 kat artırır.
- Diğer önemli CYP1A2 inhibitörleri: siprofloksasin, enoksasin [5].
- Paroksetin (CYP2D6 inhibitörü), duloksetin AUC değerini %60 oranında artırır.
- Fluoksetin ve kinidin için de benzer etkiler beklenmektedir.
- Duloksetin düzeylerini potansiyel olarak azaltan faktörler:
- Sigara içimi. Duloksetin AUC değerini ~%33 oranında azaltır (CYP1A2 indüksiyonu).
- Duloksetin orta düzeyde bir CYP2D6 inhibitörüdür.
- CYP2D6 substratlarının konsantrasyonlarını artırabilir.
- Bir CYP2D6 inhibitörü olarak duloksetin, aşağıdakilerin konsantrasyonlarını artırabilir:
- Trisiklik antidepresanlar.
- Paroksetin ve fluoksetin.
- Aripiprazol ve risperidon.
- Atomoksetin.
- MAOI’lerle birlikte kullanımı kontrendikedir.
Yarı Ömür
- Duloksetinin yarı ömrü yaklaşık 12 (8 ila 17) saattir; böbrek ve karaciğer yetmezliğinde uzar.
Farmasötik formlar
Farmasötik formlar
- Gecikmeli salımlı:
- Kapsüller (partikül):
- 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg.
- Bütün olarak yutulmak üzere tasarlanmış konvansiyonel kapsüller; çiğnenmemeli veya ezilmemelidir.
- Jenerik, Cymbalta.
- Kapsüller (serpme):
- 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg.
- Bütün kapsülleri yutmakta güçlük çeken hastalar için tasarlanmış gecikmeli salımlı serpme kapsüller.
- Drizalma Sprinkle.
- Kapsüller (partikül):
- Formülasyon değerlendirmeleri:
- Duloksetin yalnızca gecikmeli salımlı formülasyonlar halinde mevcuttur.
Endikasyonlar
FDA Onaylı Endikasyonlar
Majör Depresif Bozukluk
- Majör depresif bozukluk için birinci basamak tedavi seçeneği [6].
- SNRI’lar, anhedoni ve yorgunluk semptom kümeleri olan hastalar için özellikle etkili olabilir [7].
- Duloksetin, kronik ağrı komorbiditeleri olan depresif hastalarda özellikle etkili olabilir [6,7].
- Dozlama:
- Başlangıç dozu: 40-60 mg/gün (günde iki kez veya günde bir kez bölünmüş dozlarda).
- Duyarlı hastalar: Yan etkileri en aza indirmek için doza artıştan önce 1 hafta boyunca günde bir kez 30 mg ile başlayın [8].
- ≥3 haftalık aralıklarla 30 mg’lık artışlarla dozu yükseltin.
- Hedef doz: 60 mg/gün.
- Klinik çalışmalarda 60 mg/gün üzerindeki dozların ek yarar sağlamadığı görülmüş olmakla birlikte, ≥4 hafta sonra kısmi yanıt alınan hastalarda bireysel olarak değerlendirilebilir [9].
- Önerilen maksimum doz: 120 mg/gün.
- Başlangıç dozu: 40-60 mg/gün (günde iki kez veya günde bir kez bölünmüş dozlarda).
Yaygın Anksiyete Bozukluğu
- SSRI’lar (essitalopram, paroksetin) ve seçili SNRI’lar (duloksetin, venlafaksin), yaygın anksiyete bozukluğu için birinci basamak seçenekleridir [10].
- Duloksetin, diğer birinci basamak ajanlara kıyasla benzer etkinlik göstermektedir [11].
- Dozlama:
- Başlangıç: Günde bir kez 60 mg.
- Alternatif başlangıç: 1 hafta boyunca günde bir kez 30 mg.
- Hedef: Günde bir kez 60 mg.
- Maksimum: 120 mg/gün.
- Doz artışı için: ≥1 haftalık aralıklarla 30 mg’lık artışlarla dozu yükseltin [8].
- Başlangıç: Günde bir kez 60 mg.
Diyabetik Periferik Nöropati
- Güçlü kanıt tabanına sahip birinci basamak tedavi seçeneği [12].
- Dozlama:
- Başlangıç: Günde bir kez 60 mg.
- Tolere edilebilirlik açısından 20 mg/gün ile başlanması düşünülebilir.
- Diyabet sıklıkla böbrek hastalığı ile komplike olduğundan, renal yetmezliği olan hastalarda daha düşük başlangıç dozu ve kademeli artış göz önünde bulundurulmalıdır.
- Maksimum: 60 mg/gün.
- Daha yüksek dozların ek yarar sağlamadığı ve daha az iyi tolere edildiği gösterilmiştir [8].
Fibromiyalji
- Birinci basamak farmakolojik tedavi olarak önerilmektedir [13].
- Etkinliği hem yetişkinlerde hem de ≥13 yaşındaki adolesanlarda gösterilmiştir [14].
- Yetişkin dozlaması:
Kronik Kas-İskelet Ağrısı
- Hem kronik bel ağrısında hem de osteoartritte etkili [17].
- NSAID’ların kontrendike olduğu veya etkisiz kaldığı durumlarda alternatif olarak önerilmektedir [18,19].
- Dozlama:
- Başlangıç: 1-2 hafta süreyle günde bir kez 30 mg.
- Hedef: Günde bir kez 60 mg.
- Maksimum: 60 mg/gün.
- Osteoartrit için: Günde 120 mg’a kadar dozların etkinliğine ilişkin bazı kanıtlar mevcuttur; ancak bu dozlarda advers etkiler artmaktadır [20].
Endikasyon Dışı Kullanımlar
Travma Sonrası Stres Bozukluğu (PTSD)
- PTSD tedavisinde duloksetin kullanımını desteklemek veya reddetmek için yeterli kanıt bulunmamaktadır [21].
- VA/DoD Klinik Uygulama Kılavuzu paroksetin, sertralin ve venlafaksini önermektedir [22].
- İki küçük açık etiketli çalışma etkinliğe işaret etmektedir [23,24].
- Hedef doz 60-120 mg idi.
Kemoterapiye Bağlı Periferik Nöropati (CIPN)
- Randomize klinik çalışmalarda etkinliği gösterilmiştir [3]
- CIPN için ASCO kılavuzlarında önerilmektedir [25].
Stres Üriner İnkontinans
- Hem erkeklerde hem de kadınlarda kullanımı destekleyen kanıtlar mevcuttur [26].
- Kadınların farmakolojik tedaviyi cerrahi tedaviye tercih etmesi veya cerrahi tedaviye uygun olmaması durumunda ikinci basamak tedavi seçeneği olarak sunulabilir [27].
Yan Etkiler
En Sık Görülen Yan Etkiler
Gastrointestinal
- Bulantı (%20 insidans)
- İlacı bırakmaya yol açan en sık advers etki.
- Tedavinin ilk haftasında risk daha yüksektir.
- Daha düşük dozlarla başlanarak en aza indirilebilir.
- Yemekle birlikte alınması ve zencefil takviyesi önerilir [28]
- Ağız kuruluğu (%15 insidans)
- Konstipasyon (%11 insidans)
Diğer sık görülen yan etkiler
- Kilo artışı
- Yüksek dozlar (120 mg), plaseboya kıyasla mütevazı ancak istatistiksel olarak anlamlı düzeyde kilo artışına yol açmıştır (+0,9 kg). 52 haftalık açık etiketli bir çalışmada ortalama 1,1 kg kilo artışı saptanmış olup bu bulgu uzun vadeli etkilerin minimal düzeyde olduğuna işaret etmektedir [29].
- Kesilme sendromu
- Daha yüksek dozlarda insidans artmakta olup bu durum muhtemelen noradrenerjik etkilerle ilişkilidir.
- SNRI’lar, paroksetin ve mirtazapin, antidepresanlar arasında en yüksek kesilme sendromu riskini taşımaktadır [30].
- Kesilme etkilerini azaltmak için dozu iki ila dört hafta içinde kademeli olarak azaltınız [31].
- Antidepresan kaynaklı cinsel işlev bozukluğu
- Uyku ve uyanıklık
- Uykusuzluk (%10 insidans), somnolansa (%8 insidans) kıyasla marjinal düzeyde daha sık görülmektedir.
- Uykusuzluk klinik açıdan sorun oluşturuyorsa sabah dozlaması değerlendirilebilir.
- Baş dönmesi (%9 insidans)
- Terleme (%7 insidans)
- Doza bağlı bir yan etkidir.
- Klinik açıdan uygunsa doz azaltımı değerlendirilebilir [33].
Ciddi yan etkiler
- Hepatotoksisite
- Önemli düzeyde alkol kullanan veya kronik karaciğer hastalığı olan hastalarda kontrendikedir.
- Nadir olmakla birlikte ölümcül vakalar dahil ciddi seyredebilir.
- Başlangıç süresi yaklaşık 50 gün; öncelikle hepatoselüler patern gösterir.
- CYP1A2 veya CYP2D6 yollarını etkileyen ilaçlarla birlikte kullanımda, özellikle yüksek dozlarda, yakın takip yapılmalıdır.
- Sarılık veya karaciğer disfonksiyonuna dair başka bulgular ortaya çıkarsa ilaç kesilmelidir [34].
- Kanama riski
- Mutlak risk çoğu hastada düşük kalmaktadır. NSAID’ler, antiplatelet ajanlar veya antikoagülanlarla birlikte kullanıldığında risk belirgin biçimde artar [35].
- Randomize çalışmaların yokluğu ve depresyona bağlı olası karıştırıcı faktörler nedeniyle veri kalitesi düşük kalmaktadır.
- Kan sulandırıcı kullanan hastalarda, özellikle kombinasyon tedavisinin ilk aylarında, yakın takip yapılmalıdır [36].
- Mutlak risk çoğu hastada düşük kalmaktadır. NSAID’ler, antiplatelet ajanlar veya antikoagülanlarla birlikte kullanıldığında risk belirgin biçimde artar [35].
- Hiponatremi
- Risk sıralaması [37]:
- MAOI’lar > SNRI’lar > SSRI’lar > TCA’lar > Mirtazapin
- Yaşlı hastalar, diüretik kullanan hastalar veya başka nedenlerle volüm açığı olan hastalarda özel dikkat gösterilmelidir.
- Hiponatremiye yatkın hastalar için:
- Mirtazapin tercih edilmesi gereken antidepresan olarak değerlendirilmelidir.
- SNRI’lar, SSRI’lara kıyasla daha ihtiyatlı biçimde reçete edilmelidir.
- CYP2D6 zayıf metabolizatörleri, antidepresan kaynaklı hiponatremi açısından artmış risk taşıyor olabilir; ancak kanıtlar bir ölçüde tutarsızdır [38].
- Risk sıralaması [37]:
- Oküler etkiler
- Akut açı kapanması glokomu ve katarakt bildirilmiştir.
- Akut açı kapanması glokomu risk sıralaması: TCA’lar > SSRI’lar > SNRI’lar > Mirtazapin > MAOI [39].
- 50 yaş üzeri kadınlar, Asyalı veya İnuit kökenli hastalar, hiperopi ve aile öyküsü varlığında risk daha yüksektir.
- Mekanizmanın pupil/göz içi basıncı üzerindeki serotonerjik/adrenerjik etkilerle ilişkili olduğu düşünülmektedir [40].
- Serotonin sendromu
- Kırık riski
- Duloksetin dahil SSRI’lar ve SNRI’lar, özellikle yaşlı erişkinlerde azalmış kemik mineral yoğunluğu ve artmış kırık riskiyle ilişkilendirilmektedir [42,43].
- Kohort çalışmalarında gözlemlenen bu ilişki, karıştırıcı faktörlerin (kırılganlık/sarkopeni, görsel/vestibüler bozukluklar) etkisine açık olabilir [44].
- Duloksetin dahil SSRI’lar ve SNRI’lar, özellikle yaşlı erişkinlerde azalmış kemik mineral yoğunluğu ve artmış kırık riskiyle ilişkilendirilmektedir [42,43].
Özel popülasyonlarda kullanım
Gebelik
- Birinci trimester güvenliği:
- Konjenital malformasyon riski:
- 2016 yılında yayımlanan bir sistematik derleme, birinci trimesterde duloksetine maruz kalan 668 gebelikte konjenital malformasyon riskinin artmadığı sonucuna ulaşmıştır [45].
- 2020 yılındaki bir çalışma, üriner malformasyon toplam insidansında artış olduğunu bildirmiştir (düzeltilmiş OR 1,89, %95 GA 1,14-3,14) [46].
- Kardiyak malformasyon riski artmamıştır.
- Konjenital malformasyon riski:
- Gebelik komplikasyonları:
- Preeklampsi veya hipertansif bozukluklar açısından artmış risk saptanmamıştır [46]
- Gebelik sırasında antidepresan kullanımı, postpartum kanama riskinde %32 artışla ilişkilendirilmiştir (RR = 1,32, %95 GA: 1,17–1,48) [47].
- SNRI’larda risk, SSRI’lara kıyasla daha yüksektir (RR 1,62, %95 GA 1,41-1,85).
- Duloksetin riski, SNRI sınıfıyla benzer düzeydedir (RR 1,53, %95 GA 1,08-2,18) [46].
Emzirme
- İnfant maruziyetinin minimal düzeyde olması nedeniyle emzirme döneminde genel olarak kabul edilebilir kabul edilmektedir [48].
- İnfant serum düzeyleri, maternal düzeylerin %1’inden düşüktür.
- Daha önce antidepresan kullanmamış hastalarda tedaviye başlanırken:
- Emzirmeye başlama oranlarını azaltabilir [51].
- Yüksek prolaktin/galaktore vakaları nadir olarak bildirilmiştir [52].
- Emzirilen infantlar aşağıdakiler açısından izlenmelidir:
- Sedasyon.
- Yetersiz beslenme örüntüsü.
- Kilo artışı yeterliliği.
- Takip edilen vakalarda normal gelişim izlenmiş olup emzirilen infantlarda advers etki bildirilmemiştir [53].
- Gebelik sırasında SNRI tedavisi alan hastalarda emzirmeye genellikle devam edilebilir [54].
Hepatik yetmezlik
- Duloksetin, hepatik yetmezliği olan veya hepatik yetmezlik açısından risk faktörü taşıyan hastalarda (ör. alkolizm) kullanılmamalıdır [34].
- Child-Pugh Sınıf A’da kullanımın zorunlu görüldüğü durumlarda:
- Günde bir kez ≤30 mg ile başlanmalıdır.
- Doz titrasyonu en erken 2-4 haftada bir yapılmalıdır.
- Maksimum doz: 30 mg/gün.
- Advers etkiler açısından yakın takip yapılmalıdır.
- Aşağıdaki durumlarda kontrendikedir:
- Child-Pugh Sınıf B ve C.
- Herhangi bir ciddi karaciğer disfonksiyonu.
Böbrek yetmezliği
- CrCl ≥30 mL/dakika:
- Doz ayarlaması gerekmez.
- Hafif ila orta dereceli yetmezlik, klerensi anlamlı ölçüde etkilemez.
- CrCl <30 mL/dakika veya Son Dönem Böbrek Hastalığı:
- Genellikle kullanımdan kaçınılmalıdır.
- Gerekli hâllerde:
- Günde 30 mg ile başlanır.
- Maksimum: Günde bir kez 60 mg.
- Advers etkiler açısından yakın izlem yapılmalıdır.
Yaşlı Hastalar
- Doz ayarlaması zorunlu değildir [8].
- Daha düşük başlangıç dozları (20 mg/gün) düşünülebilir.
- Daha düşük idame dozları (30-60 mg/gün) önerilmektedir.
Ticari adlar
- ABD: Cymbalta
- Kanada: Cymbalta, ACCEL-Duloxetine; AG-Duloxetine; APO-Duloxetine;
Auro-Duloxetine; BIO-Duloxetine; JAMP-Duloxetine; M-Duloxetine;
Mar-Duloxetine; MINT-Duloxetine; NRA-Duloxetine; PMS-Duloxetine;
RAN-Duloxetine; RIVA-Duloxetine; SANDOZ Duloxetine;
TEVA-DuloxetineRIVA-Duloxetine, SANDOZ Duloxetine, TEVA-Duloxetine - Diğer ülkeler/bölgeler: Andepra, Ariclaim, C yalta, Cendu, Cimal,
Dell, Deloxi, Depreta, Devixdol, Dobalta, Drugtech cimal, Du two, Duax
r, Duceten, Dulatine, Dumore, Durotine, Duxetin, Duxiauro, Duxvitae,
Dytrex, Hilux, Ilario, Joytor, Julotin, Lenno vaxyn, Lervitan, Limbaxia,
Lodux, Macxetine, Magax, Medlux, Nexetin, Nitexol, Nitidex, Nudep,
Qalih, Realta, Rimalix, Splypax, Sympta, Tixol, Tobalta, Velija,
Xeristar, Yentreve, Zedulox, Zenbar
Kaynaklar
1. Sansone, R. A., & Sansone, L. A. (2014 Mar-Apr). Serotonin Norepinephrine Reuptake Inhibitors: A Pharmacological Comparison. Innovations in Clinical Neuroscience, 11(3–4), 37.
2. Kremer, M., Yalcin, I., Goumon, Y., Wurtz, X., Nexon, L., Daniel, D., Megat, S., Ceredig, R. A., Ernst, C., Turecki, G., Chavant, V., Théroux, J.-F., Lacaud, A., Joganah, L.-E., Lelievre, V., Massotte, D., Lutz, P.-E., Gilsbach, R., Salvat, E., & Barrot, M. (2018). A Dual Noradrenergic Mechanism for the Relief of Neuropathic Allodynia by the Antidepressant Drugs Duloxetine and Amitriptyline. Journal of Neuroscience, 38(46), 9934–9954.
3. Smith, E. M. L., Pang, H., Cirrincione, C., Fleishman, S., Paskett, E. D., Ahles, T., Bressler, L. R., Fadul, C. E., Knox, C., Le-Lindqwister, N., Gilman, P. B., Shapiro, C. L., & Alliance for Clinical Trials in Oncology. (2013). Effect of duloxetine on pain, function, and quality of life among patients with chemotherapy-induced painful peripheral neuropathy: A randomized clinical trial. JAMA, 309(13), 1359–1367.
4. Lobo, E. D., Heathman, M., Kuan, H.-Y., Reddy, S., O’Brien, L., Gonzales, C., Skinner, M., & Knadler, M. P. (2010). Effects of Varying Degrees of Renal Impairment on the Pharmacokinetics of Duloxetine. Clinical Pharmacokinetics, 49(5), 311–321.
5. Nelson, et al. (2006). The Safety and Tolerability of Duloxetine Compared With Paroxetine and Placebo: A Pooled Analysis of 4 Clinical Trials.
6. Lam, R. W., Kennedy, S. H., Adams, C., Bahji, A., Beaulieu, S., Bhat, V., Blier, P., Blumberger, D. M., Brietzke, E., Chakrabarty, T., Do, A., Frey, B. N., Giacobbe, P., Gratzer, D., Grigoriadis, S., Habert, J., Ishrat Husain, M., Ismail, Z., McGirr, A., … Milev, R. V. (2024). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) 2023 Update on Clinical Guidelines for Management of Major Depressive Disorder in Adults: Réseau canadien pour les traitements de l’humeur et de l’anxiété (CANMAT) 2023 : Mise à jour des lignes directrices cliniques pour la prise en charge du trouble dépressif majeur chez les adultes. Can. J. Psychiatry, 69(9), 641–687.
7. Murawiec, S., & Krzystanek, M. (2021). Symptom Cluster-Matching Antidepressant Treatment: A Case Series Pilot Study. Pharmaceuticals, 14(6), 526.
8. Food, U. S., & Administration, D. (2023). Cymbalta® (Duloxetine Delayed-Release Capsules) Prescribing Information.
9. Nelson, C. (2023). Serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors: Pharmacology, administration, and side effects. In P. P. Roy-Byrne & D. Solomon (Eds.). UpToDate.
10. Bandelow, B., Allgulander, C., Baldwin, D. S., Costa, D. L. da C., Denys, D., Dilbaz, N., Domschke, K., Eriksson, E., Fineberg, N. A., Hättenschwiler, J., Hollander, E., Kaiya, H., Karavaeva, T., Kasper, S., Katzman, M., Kim, Y.-K., Inoue, T., Lim, L., Masdrakis, V., … Zohar, J. (2023). World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) guidelines for treatment of anxiety, obsessive-compulsive and posttraumatic stress disorders – Version 3. Part I: Anxiety disorders. World J. Biol. Psychiatry, 24(2), 79–117.
11. Norman, T. R., & Olver, J. S. (2008). Duloxetine in the treatment of generalized anxiety disorder. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 4(6), 1169–1180.
12. Ormseth, M. J., Scholz, B. A., & Boomershine, C. S. (2011). Duloxetine in the management of diabetic peripheral neuropathic pain. Patient Preference and Adherence, 5, 343–356.
13. Macfarlane, G. J., Kronisch, C., Dean, L. E., Atzeni, F., Häuser, W., Fluß, E., Choy, E., Kosek, E., Amris, K., Branco, J., Dincer, F., Leino-Arjas, P., Longley, K., McCarthy, G. M., Makri, S., Perrot, S., Sarzi-Puttini, P., Taylor, A., & Jones, G. T. (2017). EULAR revised recommendations for the management of fibromyalgia. Annals of the Rheumatic Diseases, 76(2), 318–328.
14. Upadhyaya, H. P., Arnold, L. M., Alaka, K., Qiao, M., Williams, D., & Mehta, R. (2019). Efficacy and safety of duloxetine versus placebo in adolescents with juvenile fibromyalgia: Results from a randomized controlled trial. Pediatric Rheumatology Online Journal, 17(1), 27.
15. Murakami, M., Osada, K., Ichibayashi, H., Mizuno, H., Ochiai, T., Ishida, M., Alev, L., & Nishioka, K. (2017). An open-label, long-term, phase III extension trial of duloxetine in Japanese patients with fibromyalgia. Modern Rheumatology, 27(4), 688–695.
16. Lunn, M. P., Hughes, R. A., & Wiffen, P. J. (2014). Duloxetine for treating painful neuropathy, chronic pain or fibromyalgia. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2014(1), CD007115.
17. Qaseem, A., Wilt, T. J., McLean, R. M., Forciea, M. A., Clinical Guidelines Committee of the American College of Physicians, Denberg, T. D., Barry, M. J., Boyd, C., Chow, R. D., Fitterman, N., Harris, R. P., Humphrey, L. L., & Vijan, S. (2017). Noninvasive Treatments for Acute, Subacute, and Chronic Low Back Pain: A Clinical Practice Guideline From the American College of Physicians. Annals of Internal Medicine, 166(7), 514–530.
18. Chou, R., Deyo, R., Friedly, J., Skelly, A., Weimer, M., Fu, R., Dana, T., Kraegel, P., Griffin, J., & Grusing, S. (2017). Systemic Pharmacologic Therapies for Low Back Pain: A Systematic Review for an American College of Physicians Clinical Practice Guideline. Annals of Internal Medicine, 166(7), 480.
19. Chou, R., Atlas, S., & Law, K. (2024). Management of subacute and chronic low back pain – UpToDate.
20. Chappell, A. S., Ossanna, M. J., Liu-Seifert, H., Iyengar, S., Skljarevski, V., Li, L. C., Bennett, R. M., & Collins, H. (2009). Duloxetine, a centrally acting analgesic, in the treatment of patients with osteoarthritis knee pain: A 13-week, randomized, placebo-controlled trial. Pain, 146(3), 253–260.
21. Schnurr, P. P., Hamblen, J. L., Wolf, J., Coller, R., Collie, C., Fuller, M. A., Holtzheimer, P. E., Kelly, U., Lang, A. J., McGraw, K., Morganstein, J. C., Norman, S. B., Papke, K., Petrakis, I., Riggs, D., Sall, J. A., Shiner, B., Wiechers, I., & Kelber, M. S. (2024). The Management of Posttraumatic Stress Disorder and Acute Stress Disorder: Synopsis of the 2023 U.s. Department of Veterans Affairs and U.s. Department of Defense clinical practice guideline. Ann. Intern. Med., 177(3), 363–374.
22. Williams, T., Phillips, N. J., Stein, D. J., & Ipser, J. C. (2022). Pharmacotherapy for post traumatic stress disorder (PTSD). Cochrane Database Syst. Rev., 3, CD002795.
23. Walderhaug, E., Kasserman, S., Aikins, D., Vojvoda, D., Nishimura, C., & Neumeister, A. (2010). Effects of duloxetine in treatment-refractory men with posttraumatic stress disorder. Pharmacopsychiatry, 43(2), 45–49.
24. Villarreal, G., Cañive, J. M., Calais, L. A., Toney, G., & Smith, A. K. (2010). Duloxetine in military posttraumatic stress disorder. Psychopharmacology Bulletin, 43(3), 26–34.
25. Loprinzi, C. L., Lacchetti, C., Bleeker, J., Cavaletti, G., Chauhan, C., Hertz, D. L., Kelley, M. R., Lavino, A., Lustberg, M. B., Paice, J. A., Schneider, B. P., Lavoie Smith, E. M., Smith, M. L., Smith, T. J., Wagner-Johnston, N., & Hershman, D. L. (2020). Prevention and Management of Chemotherapy-Induced Peripheral Neuropathy in Survivors of Adult Cancers: ASCO Guideline Update. Journal of Clinical Oncology, 38(28), 3325–3348.
26. Li, J., Yang, L., Pu, C., Tang, Y., Yun, H., & Han, P. (2013). The role of duloxetine in stress urinary incontinence: A systematic review and meta-analysis. International Urology and Nephrology, 45(3), 679–686.
27. NICE Guidance– Urinary incontinence and pelvic organ prolapse in women: management. (2019). BJU International, 123(5), 777–803.
28. Kelly, K., Posternak, M., & Jonathan, E. A. (2008). Toward achieving optimal response: Understanding and managing antidepressant side effects. Dialogues in Clinical Neuroscience, 10(4), 409–418.
29. Wise, T. N., Perahia, D. G. S., Pangallo, B. A., Losin, W. G., & Wiltse, C. G. (2006). Effects of the Antidepressant Duloxetine on Body Weight: Analyses of 10 Clinical Studies. Primary Care Companion to The Journal of Clinical Psychiatry, 8(5), 269–278.
30. Horowitz, M. A., Framer, A., Hengartner, M. P., Sørensen, A., & Taylor, D. (2023). Estimating Risk of Antidepressant Withdrawal from a Review of Published Data. CNS Drugs, 37(2), 143–157.
31. Perahia, D. G., Kajdasz, D. K., Desaiah, D., & Haddad, P. M. (2005). Symptoms following abrupt discontinuation of duloxetine treatment in patients with major depressive disorder. Journal of Affective Disorders, 89(1–3), 207–212.
32. Winter, J., Curtis, K., Hu, B., & Clayton, A. H. (2022). Sexual dysfunction with major depressive disorder and antidepressant treatments: Impact, assessment, and management. Expert Opinion on Drug Safety, 21(7), 913–930.
33. Thompson, S., Compton, L., Chen, J.-L., & Fang, M.-L. (2021). Pharmacologic treatment of antidepressant-induced excessive sweating: A systematic review. Archives of Clinical Psychiatry (São Paulo), 48, 57–65.
34. Vuppalanchi, R., Hayashi, P. H., Chalasani, N., Fontana, R. J., Bonkovsky, H., Saxena, R., Kleiner, D., Hoofnagle, J. H., & Drug-Induced Liver Injury Network (DILIN). (2010). Duloxetine hepatotoxicity: A case-series from the drug-induced liver injury network. Alimentary Pharmacology & Therapeutics, 32(9), 1174–1183.
35. McFarland, D., Merchant, D., Khandai, A., Mojtahedzadeh, M., Ghosn, O., Hirst, J., Amonoo, H., Chopra, D., Niazi, S., Brandstetter, J., Gleason, A., Key, G., & di Ciccone, B. L. (2023). Selective Serotonin Reuptake Inhibitor (SSRI) Bleeding Risk: Considerations for the Consult-Liaison Psychiatrist. Current Psychiatry Reports, 25(3), 113–124.
36. Rahman, A. A., Platt, R. W., Beradid, S., Boivin, J.-F., Rej, S., & Renoux, C. (2024). Concomitant Use of Selective Serotonin Reuptake Inhibitors With Oral Anticoagulants and Risk of Major Bleeding. JAMA Network Open, 7(3), e243208.
37. Gheysens, T., Van Den Eede, F., & De Picker, L. (2024). The risk of antidepressant-induced hyponatremia: A meta-analysis of antidepressant classes and compounds. European Psychiatry, 67(1), e20.
38. Variation in the CYP2D6 gene is associated with a lower serum sodium concentration in patients on antidepressants – PMC. (n.d.). Retrieved November 24, 2024, from.
39. Narayanan, V. (2019). Ocular Adverse Effects of Antidepressants – Need for an Ophthalmic Screening and Follow up Protocol. Ophthalmology Research: An International Journal, 1–6.
40. Wiciński, M., Kaluzny, B. J., Liberski, S., Marczak, D., Seredyka-Burduk, M., & Pawlak-Osińska, K. (2019). Association between serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors and acute angle closure: What is known?. Survey of Ophthalmology, 64(2), 185–194.
41. Gelener, P., Gorgulu, U., Kutlu, G., Ucler, S., & Inan, L. E. (2011). Serotonin syndrome due to duloxetine. Clinical Neuropharmacology, 34(3), 127–128.
42. Mercurio, M., de Filippis, R., Spina, G., De Fazio, P., Segura-Garcia, C., Galasso, O., & Gasparini, G. (n.d.). The use of antidepressants is linked to bone loss: A systematic review and metanalysis. Orthopedic Reviews, 14(6), 38564.
43. Tamblyn, R., Bates, D. W., Buckeridge, D. L., Dixon, W. G., Girard, N., Haas, J. S., Habib, B., Iqbal, U., Li, J., & Sheppard, T. (2020). Multinational Investigation of Fracture Risk with Antidepressant Use by Class, Drug, and Indication. Journal of the American Geriatrics Society, 68(7), 1494–1503.
44. Sundaresh, V., & Singh, B. (2020). Antidepressants and Fracture Risk: Is There a Real Connection?. Journal of the American Geriatrics Society, 68(9), 2141–2142.
45. Lassen, D., Ennis, Z. N., & Damkier, P. (2016). First-Trimester Pregnancy Exposure to Venlafaxine or Duloxetine and Risk of Major Congenital Malformations: A Systematic Review. Basic & Clinical Pharmacology & Toxicology, 118(1), 32–36.
46. Huybrechts, K. F., Bateman, B. T., Pawar, A., Bessette, L. G., Mogun, H., Levin, R., Li, H., Motsko, S., Scantamburlo Fernandes, M. F., Upadhyaya, H. P., & Hernandez-Diaz, S. (2020). Maternal and fetal outcomes following exposure to duloxetine in pregnancy: Cohort study. BMJ, m237.
47. Jiang, H., Xu, L., Li, Y., Deng, M., Peng, C., & Ruan, B. (2016). Antidepressant use during pregnancy and risk of postpartum hemorrhage: A systematic review and meta-analysis. Journal of Psychiatric Research, 83, 160–167.
48. Boyce, P. M., Hackett, L. P., & Ilett, K. F. (2011). Duloxetine transfer across the placenta during pregnancy and into milk during lactation. Archives of Women’s Mental Health, 14(2), 169–172.
49. Sriraman, N. K., Melvin, K., Meltzer-Brody, S., & the Academy of Breastfeeding Medicine. (2015). ABM Clinical Protocol #18: Use of Antidepressants in Breastfeeding Mothers. Breastfeeding Medicine, 10(6), 290–299.
50. MacQueen, G. M., Frey, B. N., Ismail, Z., Jaworska, N., Steiner, M., Lieshout, R. J. V., Kennedy, S. H., Lam, R. W., Milev, R. V., Parikh, S. V., Ravindran, A. V., & CANMAT Depression Work Group. (2016). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) 2016 Clinical Guidelines for the Management of Adults with Major Depressive Disorder: Section 6. Special Populations: Youth, Women, and the Elderly. Canadian Journal of Psychiatry. Revue Canadienne De Psychiatrie, 61(9), 588–603.
51. Grzeskowiak, L. E., Saha, M. R., Nordeng, H., Ystrom, E., & Amir, L. H. (2022). Perinatal antidepressant use and breastfeeding outcomes: Findings from the Norwegian Mother, Father and Child Cohort Study. Acta Obstetricia Et Gynecologica Scandinavica, 101(3), 344.
52. Duloxetine. (2024). In Drugs and Lactation Database (LactMed®) [Internet]. National Institute of Child Health and Human Development.
53. Use of Duloxetine in Pregnancy and Lactation – Gerald G Briggs, Peter J Ambrose, Kenneth F llett, L Peter Hackett, Michael P Nageotte, Guadalupe Padilla, 2009. (n.d.). Retrieved December 12, 2024, from.
54. Treatment and Management of Mental Health Conditions During Pregnancy and Postpartum: ACOG Clinical Practice Guideline No. 5. (2023). Obstetrics and Gynecology, 141(6), 1262–1288.
